Home

13-04-11

City of Peace and Justice. Behalve voor de Hagenaars zelf.

De Haagse Stadspartij wil niets weten van de “zegeningen” die 1940-1945 hebben voortgebracht. 
De indieners van de bezwaarschriften waren voorheen duidelijk gelukkige mensen met een onwrikbaar vertrouwen in ons rechtssysteem. 
Die denken dat Eurojust wel even tegen kunnen houden. Want ze staan in hun recht en hebben gelijk. Zie dat gelijk eerst maar eens te krijgen want dat komt in het voorzieningenpakket van deze gemeente niet voor. Zelfs niet bij de noodrantsoenen.

Maar de gemeente Den Haag zou de gemeente niet zijn als ze die illusies de komende tijd niet de bodem in zouden stampen. 

Dus u denkt een bezwaarschrift in te kunnen dienen?
En wat gebeurt daar dan mee denkt u? 

“Nou dat wordt door die integere en o’ zo onafhankelijke commissie bezwaarschriften behandeld en als de gemeente fout zit, dan krijgen wij gelijk.” 

Na de oorlog niet meer buiten geweest zeker?
Al krijgt u gelijk, de bouw gaat gewoon door.

Die “onafhankelijke”commissie bezwaarschriften heeft de afgelopen 35 jaar een aantal bezwaarschriften in het voordeel van de klagers gegrond verklaard en die waren op één hand te tellen.
En dat was dan nog de hand van iemand ná een vuurwerkincidentje. 
Dus het ongegrond verklaren is lopende band werk en een hoogst enkele keer krijgt de gemeente het lid op de neus door eigen stommiteiten zoals bij dat hoogspanningsstation in Wateringen. maar dat was dan wel van een niet gemeentelijke commissie. Die waren echt onafhankelijk, zullen we maar zeggen.

Het gaat als volgt;
U dient een bezwaarschrift in en dat moet u inleveren bij die “onafhankelijke” commissie.
Die doen er vervolgens 12 maanden en met een beetje geluk (voor de gemeente) 15-18 maanden over om het te behandelen.Vervolgens krijgt u de standaard brief dat uw bezwaar ongegrond is verklaard.

Dan staat voor u de weg open naar de Raad van State, u betaalt het griffierecht, 43 euro, en dan wordt uw zaak ook na zo'n 12 maanden behandeld.
Eigenlijk zouden we die “onafhankelijke” commissie bezwaarschriften beter op kunnen heffen of zou de Raad van State hén moeten vervolgen omdat zij door hun “onafhankelijkheid” bergen werk naar de Raad van State genereren.

Uiteindelijk is die commissie niets meer dan een vervelende tijdrovende hobbel die u moet nemen om bij die Raad van State te kunnen komen.
Maar u begrijpt natuurlijk wel dat de gemeente er alle baat bij heeft om de rechtsgang voor u zodanig te frustreren dat u er hopelijk maar vanaf ziet.

Dus met een beetje geluk bent u aan de beurt, als Eurojust een tweede vergunning aanvraagt voor de inmiddels broodnodige uitbreiding, hetzij in de breedte of de hoogte, want daar moet het tenslotte toch uit komen. 
En u heeft tenslotte alleen bezwaar gemaakt tegen die eerste vergunning, dus u mag bij die eventuele uitbreiding weer opnieuw beginnen. 
Krijgt u al een beetje door hoe het werkt?

En die behandeltermijn die ze aangegeven hebben, dat maakt ze niets uit, net als het Strijkijzer waar ze met de bouw niet mochten beginnen, en met Interpol. En met Eurojust gaan ze gewoon door terwijl de procedure nog loopt en ook intern er nog vraagtekens zijn.

Als een burger bijvoorbeeld bezwaar aantekent tegen een in zijn ogen ten onrechte genomen besluit, krijgt hij dat besluit nooit meer van tafel.
Het is een typisch Nederlands spelletje en het is heel simpel.
Laten we de primaire beslissing besluit a noemen.
Daar ga je als burger tegen in beroep.
Op dat bezwaar volgt beslissing b.
Als je vervolgens bij de rechters komt, is het maximale resultaat dat je als burger kunt bereiken vernietiging van besluit b.
De burger gaat dan juichend naar huis, maar het houdt alleen maar in dat diegene die het besluit genomen heeft, een nieuwe beslissing op bezwaar moet nemen.
En ondertussen blijft besluit a onaangetast.
Sterker nog, die is al lang in werking getreden.
Ook al krijg je zes keer beslissing b vernietigd, dat verandert helemaal niets.

Professor Tak. De overheid en de kansloze burger.

En Joris Wijsmuller weet heel goed dat het zo (niet) werkt, daar zit hij al veel te lang voor in de raad.
Het valt tegen dat hij met die kennis toch nog valse hoop staat te creëren  en tegen beter weten in het tij probeert te keren. Dit is alleen maar gekrakeel voor de bühne.


En hier nog wat ergernissen uit de tijd dat David Rietveld nog kritische kanttekeningen plaatste. Hoewel David aan zijn come-back als criticaster lijkt te zijn begonnen na zijn warrige periode 2006-2010.

Allerlei zaken worden op de één of andere manier uiteindelijk toch nog door de gemeente er doorgedrukt. Ze hebben het geleerd van  Adri Duivesteijn die eens een aanvaring had met de welstandscommissie omdat ze van een blok woningen wat al in aanbouw was de tekeningen niet eens hadden gezien.

En wat zei Adri; ”Als het jullie niet zint dan, trek je die palen maar lekker zelf  uit de grond”  

Griffierecht
Als u in beroep gaat, bent u een griffierecht verschuldigd. Dat zijn de kosten die u voor de procedure moet betalen.
Ze laten je denken dat je op kosten wordt gejaagd.  Maar ze “vergeten” erbij te vermelden dat als  je in het gelijk wordt gesteld, je die kosten terug krijgt. En ze laten je ook in het ongewisse over het bedrag. In de hoop dat je denkt dat je tegen enorme kosten aan zit te hikken en er dan maar vanaf ziet.
Het griffierecht in 2011 inzake bestuursrecht, is 43 euro. 
In 2010 was dat 41 euro.

Indexering griffierechten bestuursrechtelijke en civielrechtelijke wetten 2010